เมื่อวานไม่ได้กลับบ้าน นอนหอนุ่น
ก็ไปช่วยเพื่อนๆ ซ้อมละครกัน
มันเป็นละครวิชา วิทยาศาสตร์
ที่ต้องทำร่วมกันทั้งสาขา
มันเป็นเรื่องยากมากที่จะทำให้คน หลายๆคน
มาร่วมมือกันทำงาน
ถ่ายกันจนดึกไอ้เราก็รอนาน กว่าจะได้เข้าฉากก่ะเค้า
ให้กุเล่นเป็นผีอีกเห้อ . .ๆ ไปยืนหลอกแป้ง แป้งตายเลย อิอิ
มันเป็นเรื่องประมาณเหมือนเล่นเกม 13 เกมสยองอ้ะ
มีคนเล่นเกม 9 คน อิอิ หนุกดี
ไดอยู่ก่ะเพื่อนๆ หลายๆคนได้ร่วมงานกันก็สนุกดี
ข้าวก็ไม่ได้กิน ยัน 3 ทุ่มกว่าๆโ น้น กว่าจะถ่ายกันเส้ด
อยากเห็นเร็วๆจังเพื่อนเอาไปตัดต่ออีก
ได้ดูคงฮาน่าดู อิอิ
เห้อ . .เมื่อคืนก่อนทำงาน นอนดึกมากเลย
ตี 3 กว่าๆ ยังนั่งทำงานอยู่เลย
แถมต้องเรียน 9 โมงครึ่งอีก ได้นอนไม่กี่ชั่วโมงเอง
เพลียสุดๆ . .เห้อแต่มันก็ผ่านไปด้วยดี
วันนี้ตื่นมาที่หอ นอนเปิดแอร์กันตั้งแต่เมื่อคืนไอ้เราก็ว่าเอะ . .ไมมันหนาวๆ
เปิดประตูออกไปดู . .ฝนตกแรงมาเลย ซัก 7 โมงฝนมันก็หยุด นึกว่าจะไปเรียนวิทไม่ทันล่ะ . .
เรียนเส็ดก็กลับมาบ้านเลย ถึงบ้านตั้งแต่ 11 โมงกว่าๆ . .หลับเป็นตายเลยตื่นมาเที่ยงครึ่ง มานั่งอัพเลย
เหอะๆ ไม่มีไรทำไง . .เห้อ . . .

 

ขอบคุณน๊ะ " ตาแห้ง "  ของฉัน

มีความสุขมากมาย
ขอบคุณน๊ะ สำหรับวันนั้น
ขอบคุณที่ทำให้เรามีความสุข
มันเป็น ของขวัญพิเศษสำหรับเรา
ตลอดเวลาที่คบกันมา เรามีข้อผิดพลาดต่อกันมากมาย
แต่ข้อผิดพลาดนั้นทำให้เรากลับเข้าใจกันมากขึ้น
ขอโทดน๊ะ ที่ เคยงี่เง่า และไม่ฟังเหตุผลอยู่บ่อยๆ
4 ปี กับความหวังดี
4 ปีกับความจิงใจ
และ 4 ปีที่เราได้ศึกษากันและกัน
ขอบใจน๊ะ ที่คอยเป็นกำลังใจให้ ผู้หญิงบ้าๆคนนี้ ร้ากแกน๊ะ อิแห้ง ของฉัน  อิอิ

 

 

- อยากดูๆ ละครของพวกเราเร็วๆ  อิอิ
- เหนื่อยแต่ก็สู้เว่ย สู้เพื่อ ทุกคน ที่เรารัก
- ร้ากแม่ก่ะพ่อล่ะก็น้องชาย และพี่ชาย บ้าๆ ที่สุดเลย
- ร้ากแกน๊ะเว่ย อิแห้ง ของฉัน
- คิดถึง 609 ช.ร. 48 ที่สุดเลยเมื่อไหร่เราจะได้เจอกันซ่ะที . .